Folkart Narlıdere Projesi’nde, arazinin bulunduğu alanın topografik durumu, mevcut yapısal örüntüler, ulaşım ve yoğunluk gibi kentsel özellikler ile yörenin sosyolojik yapısı irdelenerek yorumlandı. Müstakbel kullanıcının çevresiyle kuracağı ilişkilerin hesaba katılması ile oluşturulan yapısal filtreler, projenin ayırt edici özelliği olarak bu yorumun ışığında tasarlandı. Hem yatayda hem de düşeyde alışıldık ölçülerin çok üzerinde yoğunlaştırılmış olan doğal doku, filtrelerin ana malzemesi olarak öncelendi ve bu bağlamda yapıların ayrılmaz bir uzvuna dönüştürüldü.

Yapıların arazi üzerindeki konumlanmalarının en önemli koşullayıcısı, cazip deniz manzarasından yararlanabilme olasılıkları idi. İstisnasız bir biçimde manzaraya doğru yönlendirilen ön ve yan cephelerdeki geniş amorf terasların bol miktarda bitkilendirilmesi, buradaki hayata taze ve özgün bir ölçek kazandırdı. Yapıların arka yüzlerinde ise yatay sirkülasyonu sağlayan yürüyüş yolları ana kitlelerden kopartılarak arsa sınırını boyunca uzayan zakkum ağaçlı duvara yaslandı. Bu kararın oluşturduğu iç boşluklar, hafif çatı örtüsü, hava akımını engellemeyen yapısal özellikleri ve bu alanların tabanlarında tasarlanan serinlik havuzlarının mikroklimatik etkileri ile, tipik bir apartman holünün çok ötesinde bir alan olarak ortaya çıktı.

Yapıların dış yüzeylerinde, genel mimari yönelimlerin bir devamı olarak taş ve ahşap gibi doğal malzemelerle çıplak betondan oluşan bir artikülasyon kurgulandı. Bu tür malzemelerin zaman içindeki performanslarının, tasarım tandanslı özellikleri ile “yeni” gündemler oluşturmayı hedefleyen bu projeyi, aynı zamanda “güzel eskiyen” bir komplekse dönüştüreceği öngörüldü.