+ARKİV'in gelişmiş özelliklerinden yararlanmak için lütfen giriş yapınız!
veya ile bağlan.
Ofisin Diğer Projeleri
İlgili Projeler

Emre Senan Evi

NSMH tarafından, İzmir Dikili'de tasarlanan evin inşaatı 2000 yılında tamamlandı.

Başlangıçta, yapılması gereken yalnızca bir ev vardı. Sonra ikinci evin yapılması kararı alındı. Daha sonra da üçüncü ev yapılacak. Bir avlu etrafında yer alan evler, başlangıçta birlikte tasarlanmadı. Tıpkı köyün diğer evleri gibi; önceden büyük bütünü planlamadan, ana kararları her durumda yeni duruma uyarlayarak yapıldı. Hep yapılageldiği gibi, sokağın kenarlarını oluşturan hizalar dışında neredeyse her şey rastlantı ile ilişkilendirilmiş gibi.

Köyün evleri sokaktaki biri için taş bir duvardan ibaret. Kapalı ve içerisi hakkında az bilgi aktarıyor. Kaba taş duvar (kabuk), bütünüyle görünen bir-iki duvar dışında kısmen görünen diğer duvarlarıyla prizmayı okunaklı hale getiriyor.

Eğimli arazide toprağa gömülen duvarlar prizmayı olduğundan daha farklı algılamamızı sağlıyor. Kapalılık ve kaybolma fikrini güçlendiren bir şey bu. O bölgedeki sert, hakim rüzgar yüzünden arka duvarlar genellikle penceresiz. (sabahın ilk ışıklarına meraklı biri için uyarılara rağmen evlerden birinin arka duvarında pencere açıldı.)

Başlangıçta bir kural koymuştuk kendimize. Hep yapılageldiği gibi yapacaktık. Kuşkusuz iyileştirerek ama ana hatlarıyla onlar gibi olan bir yapı istiyorduk. Malzeme konusunda da zorunlu kalmadıkça köyün dışına çıkmadan çözmek gibi bir kararımız vardı. Sınırlarımızı iyice daraltıp bu dar aralıkta olabildiği kadar derinleştirmeye çalışacaktık. Uzmanlık gerektiren işler yerine verili koşulların biraz zorlanarak iyileştirilmesini denedik.

Taş duvarlarda önce yapmak istediğimiz örgüyü denedik fakat ne taş ne de ustalar istediğimiz duvarı örmek için uygun değildi. Belli hizalar, köşeler, başlangıç ve bitiş noktaları tespit edildi, örgü ustanın oldu. Bu benim için önemli bir vazgeçişti. Bütün koşulları zorlayıp istediğim şeyi elde etmek yerine ana hatlarına karar verip, bu hatları denetleyip geri kalanını ustaya bıraktık. Egemen olunabilecek olanla, başkasına bırakılabilecek olan burada çok belirliydi. Ana hatlarıyla belirlenmiş olan bir şeyi bırakmak ve izlemek önemli bir deneydi.

‘alışkanlıkların içinden yeni bir şey çıkarılabilir’ diye düşünüyorum ve buradaki çevre insanı böyle düşünmeye zorluyordu. Bu evler ve ele alınışlarındaki kararlar, bu çevre içinde doğru görünüyor.

Köyün ortasında oluşları ve evlerle köy arasında hiç “mesafe” olmaması “aynılaştırma” isteğinde etkin olmuştur. Ancak dikkatli bir göz sokak cephelerinden bu evlerin yabancılıklarını okuyabilir. Çoğu kişi için tanıdık ve fark edilmesi güç bir ayrıntıdır.

Köyden kimi insanların evler hakkında söyledikleri “-nesi aynı nesi farklı bilmiyorum ama-  hem bizim evler gibi hem farklı”  tanımlamaları ilginçtir.

Evlerin baktığı avlu ve dolayısıyla yaşayan cepheleri ancak minareden görülebiliyor. Bu cephelerdeki “yabancılık” etkisi daha çok. Buna rağmen yoğun “tanıdık” duygusu sürüyor.

Bir yapı o yer içindir ve bu anlamda da tektir. Buradaki coğrafya yapıları kesinlikle belirliyor.

Bu ele alış buradaki öznel durum için geçerli. Başka bir durumda hiçbir geçerliliği olmayabilir. Geçerliliği olacak olan tek şey çevrenin belirleyiciliği. İçinde kaybolmak ya da ayrışıp çıkmak için. Bizim kararımız gibi görünen birçok şeyin ilk dürtülerinin geldiği yer çevre olmalı.

Evlerin içleri de dışarısı gibi. Kabuğun çeperlerinin dış yüzle aynı olması, hatta evlerden birinde zemin kaplamalarından bile vazgeçilmesi evin alışıldık “yuva-ev” duygusundan uzaklaşmış olması ile ilgili. Evleri gören bir arkadaşımız “sokak gibi” demişti, “hiç ev duygusu vermiyor.” Bu, evlerin sahiplerinin duymak istediği bir tanımdı. Oysa tanımı yapan kişi için keskin bir eleştiriydi. Açıkçası “sokak gibi ev” tanımı bana çok doğru ve iyi geliyor.

Bu “sokak gibi” bitmemiş evlerden biri bütünüyle yeni ve tek büyük bir mekan. Diğeri ise mevcut bir yapıya ek ve 3 ayrı mekandan oluşuyor. Üçüncü ev ise ortak kullanım alanları ve özel alanlar olarak ikiye ayrılacak.

Dışarıdan bakıldığında birbirine çok benzeyen bu yapılar içleriyle tümüyle kullanım biçiminden yola çıkarak düzenleniyor. Ortak yanları hiçbirinin “yuva” olmadan “ev” olması. İnsanlar ve yaşama biçimleri değiştikçe “ev” de değişiyor. İlginç olan yapı olarak evin yeni biçimlere uyum sağlayabilmesi. Yapıların dönüştüğü kesin ama “eski”  haliyle önemli benzerlikler gösterdiği de kesin. Bu halleriyle hem tanıdık hem yabancı olma noktasında duruyorlar.

EMRE SENAN EVİ

YAPI TİPİ                                              : EV

İL                                                         : DİKİLİ

İLÇE                                                      : İZMİR

ÜLKE                                                    : TÜRKİYE

TASARIM TARİHİ                                  : 1998

İNŞA TARİHİ                                         : 1999 - 2000

YAPIM SÜRESİ                                      : 6 AY + 6 AY

DIŞ ÖLÇÜLER (EN, BOY, YÜKSEKLİK)     : -

KAPALI ALAN ( m² )                             : 160 m² + 125 m²

YAPIM TÜRÜ                                        : YIĞMA TAŞ

YAPININ YAYINLANDIĞI DERGİ & TV   : TEMMUZ 2000, A+U, 358

  “NEVZAT SAYIN : EMRE SENAN HOUSE” 

 

                                                              EKİM 2000, HOME ART, 60

  “MODERN KÖY EVİ”, ÇAĞIL SALMAN

 

                                                              ARALIK 2000, ARREDOMENTO MİMARLIK, 100+12

                                                              “PROFİL: NEVZAT SAYIN”

 

                                                              TEMMUZ – AĞUSTOS 2001, XXI, 9

                                                              “EV”

YAPIYA AİT KİTAPLAR                          : -

ÖDÜLLER                                             : -

İNŞAAT MÜHENDİSİ                             : CELAL ERDEM

ELEKTRİK MÜHENDİSİ                          : YERİNDE YEREL ÇÖZÜM

MAKİNA MÜHENDİSİ                            : YERİNDE YEREL ÇÖZÜM

MİMARİ PROJE EKİBİ                            : NEVZAT SAYIN

                                                              ELVAN ULUUTKU

 

Künye
Proje Yeri: Dikili, İzmir
Proje Tipi: Tek Ev / Villa
Proje Tipi Grubu: Konut
Statik Projesi: Celal Erdem
Mekanik Projesi: Yerinde Yerel Çözüm
Elektrik Projesi: Yerinde Yerel Çözüm
Proje Başlangıç Yılı: 1998
Proje Bitiş Yılı: 1998
İnşaat Başlangıç Yılı: 1999
İnşaat Bitiş Yılı: 2000
Toplam İnşaat Alanı: 285 m²

Pin It
Mimar

Nevzat Sayın

Elvan Uluutku